Brian Jones (1942-1969) Oprichter van The Rolling Stones en Vergeten Rocklegende
Vandaag vieren we de geboortedag van Brian Jones, Het creatieve brein achter het vroege geluid van The Rolling Stones en een van de meest mysterieuze – figuren uit de Britse rockgeschiedenis. Verderop in dit blog zijn verhaal.
De bewerking hierboven en de unieke 366 verjaardagskalenders zijn made by me, Frieke.
Jeugd en muzikale ontwikkeling
Lewis Brian Hopkin Jones werd geboren op 28 februari 1942 in Cheltenham, Gloucestershire, Engeland. Zijn vader was ingenieur en zijn moeder pianoleerares — muziek zat dus in de familie. Al op jonge leeftijd bleek Brian een muzikaal wonderkind. Hij leerde zichzelf gitaar spelen en beheerste al snel ook de piano, saxofoon en blokfluit.
Als tiener raakte Jones gefascineerd door de Amerikaanse blues. Artiesten als Robert Johnson, Muddy Waters en Elmore James werden zijn grote inspiratiebronnen. Deze invloeden zouden de basis vormen voor alles wat hij later met The Rolling Stones zou bereiken. Zijn obsessie voor blues bracht hem ook in aanraking met de Britse R&B-scene die in de vroege jaren zestig snel groeide.
Brian Jones en de Oprichting van The Rolling Stones (1962)
In 1962 richtte Brian Jones The Rolling Stones op. Hij plaatste een advertentie waarin hij muzikanten zocht voor een bluesband. Via deze weg ontmoette hij onder anderen Mick Jagger en Keith Richards. Aanvankelijk was Jones de onbetwiste leider van de groep. Hij koos de naam van de band – geïnspireerd door een nummer van Muddy Waters – en bepaalde het vroege repertoire.
Jones stond bekend om zijn multi-instrumentale talent. Naast gitaar speelde hij sitar, marimba, dulcimer, mellotron en diverse blaasinstrumenten. Zijn experimentele aanpak was duidelijk hoorbaar op albums als:
Met name tijdens de psychedelische periode van de band speelde Brian Jones een cruciale rol in het creëren van vernieuwende klanken die The Rolling Stones onderscheidde van tijdgenoten zoals The Beatles.
De Muzikale Bijdragen van Brian Jones: Multi-instrumentalist bij Uitstek
Wat Brian Jones uniek maakte was zijn ongeëvenaarde veelzijdigheid als muzikant. Terwijl de meeste gitaristen zich specialiseerden in één instrument, beheerste Jones er tientallen. Gedurende zijn tijd bij The Rolling Stones bespeelde hij onder meer de gitaar (lead en rhythm), slide-gitaar, sitar, marimba, dulcimer, mellotron, orgel, piano, harmonica en Arabische gimbri.
Zijn sitar-spel op het nummer Paint It Black
(1966) was revolutionair. Jones was een van de eersten in de westerse rockmuziek die de sitar effectief inzette, vrijwel gelijktijdig met George Harrison van The Beatles. Waar Harrison de sitar herkenbaarder integreerde, gebruikte Jones het instrument op een donkerdere, psychedelischere manier die perfect aansloot bij de duistere tekst van het nummer.Op Lady Jane en I Am Waiting (beide van het album Aftermath, 1966) speelde Jones dulcimer — een middeleeuwse tokkelinstrument dat hij bijna eigenhandig in de populaire muziek introduceerde. Zijn experimenteerlust stuwde The Rolling Stones richting een meer gelaagd, psychedelisch geluid dat kenmerkend was voor het midden van de jaren zestig.
Muziekhistorici en medemuzikanten prezen Jones keer op keer om zijn vermogen instrumenten razendsnel te leren beheersen en ze op een creatieve manier te integreren in de sound van de band. Keith Richards noemde hem ooit 'de beste muzikant die ik ooit heb gekend.'
Persoonlijke Problemen en de Neergang van Brian Jones
Achter het talent en het succes schuilde een diep getroebleerde persoonlijkheid. Brian Jones kampte gedurende zijn hele leven met psychische kwetsbaarheid, en zijn problemen namen toe naarmate de roem van The Rolling Stones groeide. Het gebruik van alcohol en drugs — cannabis, LSD en diverse andere middelen — nam in de loop van de jaren zestig steeds grotere vormen aan.
Zijn persoonlijke leven was even turbulent. Jones had meerdere kinderen bij verschillende vrouwen, relaties die veelal eindigden in conflict.
Binnen The Rolling Stones verloor Jones geleidelijk zijn invloedrijke positie aan het songwritersduo Jagger-Richards. Naarmate de band commercieel succesvoller werd, drongen de nummers van Jagger en Richards de blues-georiënteerde bijdragen van Jones steeds meer naar de achtergrond.
In 1967 en 1968 werd Jones meermaals gearresteerd wegens drugsbezit. De rechtszaken, publiciteit en druk van zijn drugsgebruik maakten hem steeds minder geschikt voor tournees. Zijn mentale en fysieke gezondheid verslechterde zienderogen.
Gedwongen Vertrek uit The Rolling Stones (1969)
In juni 1969 werd Brian Jones feitelijk uit de door hemzelf opgerichte band gezet. Jagger, Richards en Watts bezochten hem thuis en deelden hem mee dat hij niet langer deel uitmaakte van de groep. Als officiële reden werd opgegeven dat zijn drugsveroordelingen het steeds moeilijker maakten toestemming te krijgen voor tournees naar de Verenigde Staten.
Jones' vertrek werd naar buiten toe gepresenteerd als een vriendschappelijke scheiding. In een persbericht liet hij weten 'muzikaal van richting te willen veranderen.' In werkelijkheid was het een breuk die hij diep voelde. Zijn vervanger werd Mick Taylor, een jonge gitarist met een klassieke bluesachtergrond.
De Mysterieuze Dood van Brian Jones (3 juli 1969)
Slechts enkele weken na zijn vertrek uit de Rolling Stones, op 3 juli 1969, werd Brian Jones dood aangetroffen in het zwembad van zijn woning Cotchford Farm in Hartfield, East Sussex. De officiële doodsoorzaak luidde 'verdrinken onder invloed van drugs en alcohol', met als toevoeging 'misadventure' (een ongeluk). Hij was 27 jaar oud.
De omstandigheden van zijn dood zijn tot op de dag van vandaag omstreden. In de loop der jaren zijn er meerdere getuigenissen opgedoken die suggereren dat Jones mogelijk niet verdronk maar vermoord werd. Ondanks meerdere heronderzoeken in de decennia na zijn dood heeft politie nooit genoeg bewijs gevonden om de officiële conclusie te herzien. De dood van Brian Jones blijft een van de grootste mysteries in de geschiedenis van de rockmuziek.
Jones werd begraven op het kerkhof van Cheltenham, de stad waar hij geboren was. Duizenden fans kwamen afscheid nemen van een muzikant die de wereld te vroeg had verlaten. Hij behoort tot de tragische '27 Club' — het informele gezelschap van rockiconen dat op 27-jarige leeftijd overleed, samen met Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison en later Kurt Cobain en Amy Winehouse.
De Nalatenschap van Brian Jones: Vergeten Pionier van de Rockmuziek
De muzikale nalatenschap van Brian Jones is enorm, al wordt die niet altijd voldoende erkend. Als mede-oprichter van The Rolling Stones legde hij de basis voor een van de meest succesvolle rockbands aller tijden. Zijn experimentele inzet van exotische instrumenten — sitar, dulcimer, mellotron — beïnvloedde generaties muzikanten en hielp de grenzen van de populaire muziek te verleggen.
Zijn bijdrage aan de verspreiding van de blues in Groot-Brittannië en Europa verdient bijzondere aandacht. In een tijd dat de meeste Britse jongeren nauwelijks wisten van het bestaan van artiesten als Muddy Waters of Robert Johnson, verdiepte Jones zich grondig in deze muziek en bracht haar tot een groot publiek. Hij was in veel opzichten de missing link tussen de Amerikaanse delta blues en de Britse rock-invasie van de jaren zestig.
In 2008 bracht de Marokkaanse stad Joujouka — waar Jones in 1968 de legendarische opname 'Brian Jones Presents the Pipes of Pan at Joujouka' maakte — een speciaal monument voor hem ter ere van zijn bijdrage aan de bewaring van hun muzikale traditie. Die opname, waarop hij de traditionele Marokkaanse gnawa-muziek vastlegde, werd later herkend als een vroeg en invloedrijk voorbeeld van world music.
Cotchford Farm, waar Jones stierf, is uitgegroeid tot een bedevaartsoord voor fans. Jaarlijks worden er herdenkingen georganiseerd. In Cheltenham herinnert een bronzen gedenkteken op de plek van zijn vroegere huis aan de muzikant die er groot werd.
Conclusie: Brian Jones Verdient Meer Erkenning
Brian Jones was meer dan de troubled rockster die zijn band verloor en te jong stierf. Hij was een visionair muzikant, een pionier van de world music avant la lettre, en de architecte van een van de grootste rockbands in de geschiedenis. Zijn vermogen om tientallen instrumenten te beheersen en die naadloos te integreren in het geluid van de Rolling Stones was buitengewoon — en uniek voor zijn tijd.
De geschiedenis heeft hem niet altijd de eer gegeven die hem toekomt. Zijn naam valt in de schaduw van Jagger en Richards, terwijl het zijn ambitie en zijn muzikale smaak waren die de fundering legden voor hun roem. Het is tijd dat Brian Jones opnieuw ontdekt wordt — als de briljante, complexe en onbegrepen muzikant die hij was.
Reactie plaatsen
Reacties