Vandaag is de geboortedag van Johnny Winter, een virtuoze bluesgitarist die een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten in het blues-rock genre.
De bewerking hierboven en verjaardagskalenders hieronder en een overzicht met hyperlinks over zijn leven en werk hieronder, zijn made by me, Frieke.
Johnny Winter werd geboren op 23 februari 1944 in Beaumont, een stad waar olie, hitte en bluesmuziek diep in het leven verankerd zijn. Als John Dawson Winter III groeide hij samen met zijn jongere broer Edgar Winter op in een muzikaal gezin. Beide jongens werden geboren met albinisme, wat hen niet alleen een opvallend uiterlijk gaf, maar hen ook van jongs af aan tot buitenstaanders maakte. Misschien juist daarom vonden zij in de muziek een toevluchtsoord. Geïnspireerd door grootheden als Muddy Waters, B.B. King en Robert Johnson ontwikkelde hij een rauwe, compromisloze gitaarstijl. Zijn spel was fel, direct en emotioneel geladen – alsof elke noot een noodzaak was. Samen met Edgar trad hij al op als tiener. Op vijftienjarige leeftijd bracht hij met zijn band Johnny and the Jammers de single School Day Blues uit; Edgar was toen pas dertien, maar speelde al met een volwassenheid die hun leeftijd ver overstijgde.
In de jaren zestig begon Winter naam te maken in de Texaanse clubs, waar zijn virtuositeit en ontembare energie niet onopgemerkt bleven. Zijn doorbraak kwam in 1968 met The Progressive Blues Experiment, een album dat hem in één klap op de nationale blueskaart zette. Muziekblad Rolling Stone riep hem, samen met Janis Joplin, uit tot een van de grootste nieuwe beloftes van het moment.
Een jaar later tekende Winter een recordcontract bij Columbia Records en verscheen het album Johnny Winter. In datzelfde jaar stond hij op het legendarische Woodstock Festival, waar hij het publiek omverblies met zijn felle uitvoering van Me and My Uncle, geschreven door John Phillips van The Mamas & the Papas. Het optreden bekrachtigde zijn status als een van de meest intense gitaristen van zijn generatie.
De jaren zeventig brachten succes én chaos. Albums als Still Alive and Well en Saints & Sinners werden goed ontvangen en lieten een artiest horen die blues, rock en boogie moeiteloos combineerde. Tegelijkertijd raakte Winter steeds dieper verstrikt in heroïneverslaving. Toch bleef zijn liefde voor de blues onaangetast. Hij produceerde meerdere albums voor zijn grote voorbeeld Muddy Waters en speelde daarmee een cruciale rol in diens succesvolle comeback, wat hem veel respect opleverde binnen de blueswereld.
Vanaf de jaren negentig ging Winters gezondheid zichtbaar achteruit. Ondanks fysieke beperkingen en chronische klachten bleef hij optreden en platen maken. Zijn spel werd soberder, maar niet minder intens; elke noot leek nog meer betekenis te dragen. De blues bleef zijn levensader. Johnny Winter overleed op 16 juli 2014 in Zürich, tijdens een Europese tournee. Hij werd 70 jaar oud. Zijn dood werd toegeschreven aan natuurlijke oorzaken, na een leven dat even intens als compromisloos was geleefd.
De impact van Johnny Winter in de wereld van de muziek kan niet worden overschat. Als gitarist, zanger en ambassadeur van de blues heeft hij een onuitwisbare indruk achtergelaten. Johnny Winter zal voor altijd herinnerd worden als een van de ware giganten van de bluesmuziek, een baken van inspiratie voor komende generaties.
Een indrukwekkend overzicht van zijn carrière is te vinden op de boxset True to the Blues: The Johnny Winter Story, waarin studio-opnamen, live-uitvoeringen en niet eerder uitgebracht materiaal samenkomen tot een muzikaal portret van een man die de blues niet speelde, maar was.
Reactie plaatsen
Reacties