366 | Arthur Rubinstein

Arthur Rubinstein werd op 28 januari 1887 geboren in Łódź, toen nog onderdeel van het Russische Rijk (nu Polen), in een Joods gezin. Hij sprak opvallend laat, waardoor zijn ouders zich zorgen maakten. Maar al snel bleek dat zijn zwijgzaamheid geen teken van achterstand was, maar van concentratie: hij bleek een muzikaal wonderkind.

Op jonge leeftijd speelde hij voor de beroemde violist Joseph Joachim, die zo onder de indruk was dat hij Rubinstein onder zijn hoede nam. Op tienjarige leeftijd werd Arthur naar Berlijn gestuurd om serieus piano te studeren, een enorme stap voor zo’n jong kind.

Als jonge pianist reisde Rubinstein door Europa en later Amerika. Hoewel hij technisch briljant was, kwam succes niet meteen. Hij kampte met geldproblemen, twijfels en periodes van diepe somberheid. Op een dieptepunt, rond zijn twintiger jaren, overwoog hij zelfs zelfmoord, maar muziek hield hem overeind. Later zei hij dat hij besloot niet alleen te overleven, maar ook intens te léven.

In de jaren 1920 en 1930 werd Rubinstein beroemd. Zijn poëtische spel, warme toon en natuurlijke muzikaliteit. Waar sommige pianisten technisch indrukwekkend waren, klonk Rubinstein alsof hij verhalen vertelde op de piano. Hij werd vooral gezien als dé meestervertolker van Frédéric Chopin, maar ook zijn vertolkingen van Rachmaninow en Beethoven zijn legendarisch.

Hier zijn enkele van zijn meest iconische optredens en opnames:

• Chopin Recitals (1964): Zijn opname in Australië, met onder andere de Polonaise in A-flat major, Op. 53 ("Heroic") en de Ritual Fire Dance van De Falla, wordt beschouwd als een hoogtepunt. 
• Chopin Nocturnes: Zijn complete opnames van de Chopin-nocturnes worden vaak als de definitieve interpretaties beschouwd. 
• Beethoven Sonates (1960/1978): Rubinstein won Grammy Awards voor zijn interpretaties van Beethoven, specifiek de Waldstein  No. 21  en No. 18. 
• Chopin Pianoconcert nr. 2: Een geprezen opname waarin zijn virtuositeit en emotionele diepgang naar voren kwamen. 
• Rachmaninov Pianoconcert No. 3: Rubinstein stond bekend om zijn krachtige vertolkingen van dit technisch veeleisende werk. 

Tijdens de Tweede Wereldoorlog verloor Rubinstein veel familieleden in de Holocaust. Die tragedie raakte hem diep en vormde zijn morele kompas. Hij besloot nooit meer in Duitsland op te treden, uit respect voor de slachtoffers. Tegelijkertijd bleef hij geloven in menselijkheid, cultuur en schoonheid, ondanks het leed dat hij had gezien.

Naast een van grootste pianisten van de 20e eeuw, was Rubinstein een levensgenieter met charisma Zijn boeiende persoonlijkheid, charme en gevatheid maakten hem geliefd bij zowel medemusici als het publiek. Hij zei ooit dat hij niet genoeg uren in de dag had voor alles wat hij wilde doen: leven, liefhebben én piano spelen. Hij bleef tot op hoge leeftijd concerten geven. In zijn laatste jaren was hij lichamelijk zwakker geworden en grotendeels blind, maar hij bleef mentaal scherp en betrokken bij muziek tot kort voor zijn overlijden.

 Arthur Rubinstein  overleed op 20 december 1982 in Genève, Zwitserland. Hij was 95 jaar oud. Hij werd begraven in Jeruzalem, in het Rubinstein Forest, een speciaal aan hem gewijd gebied.

Deze autobiografie is beroemd om zijn geestige, openhartige en soms schaamteloos eerlijke toon.